Winkelmandje

0 Item - €0.00

Interview met Angela Malestein

banner-leven-luv-spakenburg

Deel met je vrienden

angela-malestein

Angelal Malestein is 23 jaar, geboren en getogen in Bunschoten-Spakenburg en speelt in het Nederlandse Handbalteam en bij BBM Bietigheim.

banner_angela_malestein

Ben je al van je RIO-wolk afgekomen?

Ja. Ik ben een week nadat ik terug ben gekomen uit Rio alweer naar de club gegaan en heb het afgelopen weekend alweer de eerste competitie wedstrijd gespeeld. Het “normale” handbal leven gaat gewoon door. Het doel voor dit seizoen is om Duitse kampioen te worden. Dan moet je van die wolk af en de juiste focus hebben.

Vertel eens, hoe was het?

Het was een super ervaring! Het TeamNL gevoel met z’n allen, in de teamNL lounge naar andere sporters kijken en eten met sporters van over de hele wereld. Dat je ze gewoon tegenkomt als je de eetzaal in of uit loopt is wel apart. Maar verder hebben wij niets heel anders gedaan dan normaal. Eigenlijk best saai; trainen, eten slapen en spelen.

Wat was het meest indrukwekkende dat je beleefd hebt in RIO?

De wedstrijd tegen Brazilië. Hoe we als team daar hebben gevochten en de 10.000 Brazilianen stil hebben gekregen, dat was vet. En natuurlijk dat de koning op de tribune zat!

Nog ‘beroemdheden’ tegengekomen?

Ja, alle beroemde sporters/sportsters heb ik wel gezien. Dan zijn er natuurlijk bekende Nederlanders die in Brazilië waren. Ja die kom je ook tegen, zoals; Barbara Barends, Van Velzen, Humberto Tan, Edith Bosch. Ze maken even een praatje of komen naar onze wedstrijden kijken. Dat is leuk, maar het zijn ook gewoon mensen.

Hoe oud was je toen je ging handballen?

Ik was 8 jaar oud toen ik begon.

Was je gelijk een super-talent?

Ik kon wel een balletje gooien, maar toen ik bij Oranje onder 15 terecht kwam mocht ik nooit mee maar trainingskampen of wedstrijden. Ik moet het ook wel hebben van hard werken.

Wat heb je aan de ‘Spakenburgse mentaliteit’?

Ik denk mijn vechtersmentaliteit; niet zeuren maar gaan!

Word je herkend op straat?

Ik ben nu natuurlijk niet veel in Nederland, maar ik liep op Schiphol om naar trainingskamp te gaan met mijn teamgenoten Tess en Martine (spelen ook bij Bietigheim) en daar werden we herkend en wilden mensen met ons op de foto. Dat is best apart.

Is dit je droombaan, of zou je stiekem wat anders willen doen?

Ik heb al vanaf groep 8 gezegd: ik word profhandbalster. Ik heb niet eens over een vervolg opleiding nagedacht. Ik dacht alleen maar: mijn mavo snel halen, dan doe ik nog een Johan Cruyff college, want die doen niet moeilijk als ik op trainingskamp moet of omdat ik niet veel op school ben. Dan haal ik dat diploma ook snel en daarna mocht ik van m’n moeder naar het buitenland. Dus zo zat ik al op mijn 18e met een diploma Sportmarketing in het buitenland.

Hoe is het om in Duitsland te wonen en te spelen? (Gefeliciteerd met de koppositie!) 

Het handballen leeft hier, het niveau is hoog. Vooral bij mijn club Bietigheim, waar ik nu al 2 jaar speel, heb ik het naar m’n zin. Een club/team met hoge ambities, die heb ik ook. Daarom zit ik hier waarschijnlijk op de goede plek.

Wat mis je van Spakenburg?

De mensen waar ik van houd en het gezellig bij elkaar binnen wandelen. Het dorp, de gezelligheid. Ik denk dat, mocht ik ooit terug keren naar Nederland, ik een huis in Spakenburg zou kopen. Maar het zou ook maar zo kunnen dat ik in het buitenland ga wonen, ergens waar de zon veel schijnt.

Heb je een vriend?

Ik heb een vriend. Hij is ook topsporter en woont sinds vorig jaar in Zwitserland, twee uur bij mij vandaan. Als onze schema’s het toelaten zien we elkaar elke week, dat is wel fijn.

Zijn je mede-spelers inmiddels ook vriendinnen geworden?

In het veld ja, maar daarbuiten doe ik bijna alles met Maura Visser. Een Nederlandse die vorig jaar naar Bietigheim is gekomen waar ik al een aantal jaar echt bevriend mee ben.

Heb je gemerkt dat Spakenburg met je meeleefde tijdens de Spelen?

Ja, ik heb heel veel leuke kaarten gehad! Ik ging nog even snel inkopen doen voordat ik terug ging naar Duitsland. Toen ben ik echt heel vaak aangesproken. Dan kom je weer bij het ‘herkend worden op straat’. Dat blijft gek.

Voor de mensen die jou niet kennen: ‘Van weej bin jie d’r één’?

Haha. Nou, laat Ik beginnen met opa en oma want ik weet zeker dat iedereen hun kent; Antje en Willem van de Sjans. Er gaan nu zeker bij velen belletjes rinkelen.

Dan mijn Moeder Hesther Koelewijn en zus Amanda Malestein.

Zijn er nog nieuwe dingen in het verschiet?

Nieuwe dingen… Nou, ik wil heel graag dit seizoen de triple winnen in Duitsland en ver komen in de Europacup (het liefst ook winnen maar ik blijf realistisch;-)). En het EK staat in de december voor de deur. Daar wil ik graag van terug komen met een medaille.

Wat zou je nog tegen je fans willen zeggen?

BEDANKT voor alle lieve berichten die ik krijg op social media! En; if you never chase your dreams you will never catch them.

Groetjes,

Angela

Read More
  1. Wilma Beantwoorden

    Leuk interview.

    Dank: Wilma. X

Laat een reactie achter

*

Your browser is out-of-date!

Update your browser to view this website correctly.Update my browser now

×