Blog Bert Koops

Getrouwd met Marga en samen hebben wij 3 zoons in de leeftijd van 34, 31 en 26 jaar.

Gezegend met 2 kleindochters Liv en Dante. Mijn huidige baan is Wethouder binnen de Gemeente Bunschoten. Mijn portefeuille bestaat uit Werk en Inkomen, Zorg en Welzijn, Economische zaken, Onderwijs en Sport.

Mijn hobby was en is vooral Sport en in het bijzonder voetbal, maar vooral de laatste jaren heb ik meer tijd mogen besteden aan Muziek en al die andere mooie alledaagse dingen.

Genieten dus van de mensen om je heen en al wat ons gegeven is.

Het verzoek om een bijdrage te leveren aan de weblog van LUV, kwam op het moment dat ik heerlijk relaxt voor mijn caravan zat en genoot van de zon, schaduw, warmte en lichte bries over het campingterrein. Een glas rosé, stukjes fuet iberico en een opengeslagen boek “Het meisje in de trein“ binnen handbereik.

Op deze camping in Spanje keek ik naar de stoet van campinggasten, die heerlijk in de standby modus, al sloffend op weg waren naar het verkoelende water. Kinderen veelal gekleed in voetbaltenues, waarin ze zich wanen als Messi, Ronaldo of Zlatan en ouders die gezamenlijk, eensgezind met volgepakte strandkarretjes al vooruit liepen. Voor ons behoort dat schouwspel, en het ons daarbij aansluiten, bij het vakantiegevoel. Daarbij realiseren wij ons, dat toen wij met onze kinderen op vakantie gingen, we dit geheel anders beleefden en minder relaxt waren dan nu met ons tweetjes.

Er is al veel geschreven over plezier en ergernissen van het kamperen, maar voor ons is dit leven in de natuur en de totaal andere omgeving in een heerlijk warm klimaat, nog steeds de favoriete vakantie-invulling.

Wat valt er dan nog meer op als je om je heen kijkt op zo’n camping? Allereerst de veelkleurigheid aan mensen en hun gedrag. Een mengelmoes van culturen waarbij vooral de Nederlanders, Spanjaarden en Fransen een groot aandeel daarvan vormen.

Er ontstaat overigens al snel een zekere verbondenheid in het laantje of hofje. De mensen groeten en helpen elkaar, kinderen vinden een vriendje of vriendinnetje en er ontstaat al snel een gevoel van veiligheid en vertrouwdheid.

We merken wel een verschillende houding bij aankomst. De Nederlanders, die al snel een praatje maken en een open houding aannemen. Anders dan de Spanjaarden en Fransen die in eerste instantie behoudend, meer op zichzelf en de familie gericht zijn. Zo was het ook in ons laantje, waarbij tegenover ons een wat ouder Italiaans echtpaar stond, die vriendelijk knikten, maar waarmee het moeilijk was om te communiceren. Verschillende nationaliteiten en karakters, maar toch na verloop van enkele dagen een vertrouwd en veilig gevoel. Elkaar de ruimte gevend, maar ook alert om elkaar te helpen. Kinderen spelen daarbij vaak een verbindende rol.

Ook in onze buurten in Nederland zien we die verschillen. Als samenleving willen we graag een ‘civil society’ zijn. Een samenleving die de krachten bundelt, ongeacht de afkomst of identiteit. Oog voor elkaar en naar elkaar omzien als dat nodig is. Opvallend en mooi dat je dit ziet ontstaan in enkele weken op zo’n camping in Zuid-Europa. Al die mensen, waar ze ook zijn, wel of niet op vakantie, hebben elkaar nodig. We zijn geschapen om er voor elkaar te zijn en mee te doen in de samenleving, laten we dat niet vergeten. Het gaat vaak om de kleine dingen.

Oh ja, en dat oudere Italiaanse echtpaar? Toen wij ’s morgens vroeg opstonden om te vertrekken, kwam het mannetje vriendelijk lachend naar ons toe. In zijn hand 2 heerlijke Italiaanse espresso’s met zorg gezet met de percolator. Buon viaggio. Mooi hè.

Bert

Read More

Leave a Reply

*

Winkelmandje Item verwijderd. Undo
  • Geen producten in winkelmandje.